September 21, 2008




Өнөөдөр нэгэн гайхалтай өдөр байлаа. Чөтгөр алгад гэхдээ ядарч үхлээ. Мини ураалдааны (go-kart) замд очиж бөөнөөрөө найз нартайгаа уралдаж үзлээ. Intense. Хэхэ. Өмнө нь баахан бааварлаад би саак, та нарыг эдлээд өгнө, та нараас илүү жолооч гээд том дуугараад байсан чинь жинхэнэ мяардаг гэжийншт. Сүүлээсээ 3т, дараа нь 5-р байранд. Жаахан айдас хүрээд болдоггүй, хазаа тултал нь гишгэх гэхээр... :( Өчигдөр манай сургүүль дээр EuroTrash гэж нэрлэгдэх, техно, данс, транс хөгжмийн парти болох шив. Тэгэхээр нь хөөрөөд очилоо. Даан ч сэтгэлд хүрсэнгүй. Эцэст нь үүрийн 2 цагт очиж Little Mermaid sing along-г сургуулийнхаа кино театрт баахан шал согтуу баачкаа нартай үзэж кайф авав шив. Дараагийн долоо хоногт хоёр шалгалттай, яаж мяарнадаа гэхээс дотор арзайж байна шүү. Өнөөдөр үүр цайтал хичээлээ хийнээ гэж төлөвлөөд л сууж байна. Найздаа цуг хичээл хийнэ гээд амалчихсан.

Posted on Sunday, September 21, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

September 15, 2008

Project Log: 00001CWeb

Day 1: 23, July 2008

2:30 pm

Today, I have to decide on my template. I don’t have much time to finish my project. So I have to work on schedule and as efficient as possible. I promised that I would finish the project. A promise is a promise, and that’s why I will finish it. I am planning 7 days for this project. We will see what will happen.

4:49 pm

I browsed through a couple of templates, and most looked quite crappy. I chose one that I kind of liked, which was a little bit better than the rest. Anyways step one is done. Now I have to modify and optimize it for my purpose. Dang! It’s going to be challenging.

6:40 pm

God damn it! Dreamweaver sucks!!!!!!! I have been trying to overlay a background image, but couldn’t figure it out and have spent the last hour on this small problem. Arrrrrghhhhh!!!

8:32 pm

Simply fuck! I’ll leave it for tomorrow.

Day 2: 24, July, 2008

12:58 pm

Earlier this morning, I had a visa interview at the Embassy of Japan. I didn’t like it at all. Long waiting, no newspaper or magazine to read… Anyways I ain’t gonna work on my project today. I am going to the countryside.

Day 52: 14, September, 2008

2:44 pm

Hmmm… what was this project about? I have no freaking clue. Oh well.

(This is how I work. Any result is acceptable.)

Posted on Monday, September 15, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

September 4, 2008

Хуушуур гэдэг зүйлийг анх удаагаа нэг хүн идэж болохоор хийж үзлээ. Арга ч үгүй биз. Хүн дайлах гэж байсан юм чинь муухай хийж болохгүй байсийм. Энэ, за байз түрүүчийн ням гаригт болсон явдал юмүүдаа. Оройн хоолонд хуушуур ба бас бусад, харин хоолоо идсэн цаг нь 23.00. Энэ зуны хамгийн оройтсон оройн зоог гэхэд буруутайхгүй л болов уу. Надад ямартай ч амттай болсон мэт санагдсан, хүмүүс, ялангуяа зочин маань ихэд таалсан.

Duke Investment Club-д оръё гэж бодож байгаа. Information session нь өчигдөр өнгөрчихсөн. Тийшээ очихын оронд самбар дээр зураг зурж, хоол идэж өнгөрүүлсэн. Одоо "чорт" гэж санагдавч ихэд хөгжилтэй цагийг өгөрүүлсэн учир харамсах юм алга. Казакстаныг Боратаар төлөөлүүлж маяглаж байгаад нэг хүний уурыг хүргэж, сүүлд нь бараг уйлуулах дөхсөн хөгтэй явдал болсон.

Миний авч байгаа Japanese 1 үнэхээр эрчимтэй явж байна. Гэрийн даалгавар ч гэж асар их. Заримдаа уур ч хүрэх юм. Өдөр болгон 3 цагийг Япон хэлний гэрийн даалгаварт зарцуулна гэдэг бас л чангахан бялуу шүү. Хичээл хүндрээд ирэхээр яаж амжуулнаа.

Сүүлийн үед дандаа East Campus дээр очиж номын санд суудаг боллоо. Би номын санд огт суудаггүй хүн чинь юу болсийн бүү мэд. Бодвол тийшээ татагдах шалтгаан байгаа юм байлгүй. Нэг дүгээр күрсийнхэнтэй цуг байх нэг бодлын гоё ч юм шиг. Бүгд жоохон харагдах юм. 3-р күрс гэдэг аргагүй л дээд күрс юмдаа. Хэхэ.

Дөнгөж сая Junior's Grill гэдэг шинэ нээгдсэн газраас пракцаараа хоол захиалав. Гахайн хавирга би захиалсан. Лазана энэ хоёрын дунд нэлээд удаан алийг нь захиалахыг мэдэхгүй эргэлзсэн дээ. Зөв сонголт байх болтугай.

Posted on Thursday, September 04, 2008 by Amar Baatartsogt

1 comment

August 29, 2008

Би дандаа шинийг эрэлхийлэн хайдаг гэж санадаг байв. Гэтэл үгүй бололтой. Шинэ хүмүүстэй учрах, адал явдлаар дүүрэн амьдрал сонирхол татахгүй байна гэж үү? гэсэн асуултыг өөртөө сүүлийн үед тавих боллоо. Би энэ амьдралаас яг юу хүсэж байгаагаа сайн мэдэхгүй юм. Би өөрийгөө сорьж үзмээр байна. Энэ олон жил амьдарч ирсэн хэв маягаа өөрчилмөөр байна. Би нуугдмал, нүхэн дотор өмнө нь амьдардаг байсан юм шиг санагдав. Би зорилт тавиад хийвэл амжилтанд хүрч чадахаа, оргилд нь гараад би чадлаа гэж хашгирахаа мэдэж байна. Ямар ч саадыг даваад туулаад гарах чадвартайгаа бас мэдэж байна. Зүүгээр л намайг залхуу зан маань энэ олон жил хойш нь татсаар байсан юм. Эргэн тойрноо нэг харлаа. Өөрийгөө нэг бас дүгнэж үзлээ. Би амьдралд хөл тавих ойртож байгаагаа тэгээд ухаарсан юм. Миний эргэн тойронд дандаа амжилтаар дүүрэн хүмүүс байна. Надад атаач зан огт байхгүй. Харин энэ удаа тэдэнд атаархах сэтгэл төрөв. Миний бие газар дээр зогсоод дээшээ харахад тэнгэр л харагдана. Бүтэн 20 жил тэнгэрийг ширтлээ. Тэгсний эцэст тэнгэрээс газар ямар харагдах бол гэсэн бодол төрлөө. Муугүй шүү.

Posted on Friday, August 29, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

August 7, 2008

A part of a IM chat with my friend...

Friend: oh damn it relationship is so fucking complicated thing
Friend: better off without it
Amar .aRAMON.: it is
Amar .aRAMON.: that's why we love it
Amar .aRAMON.: it makes our lives so much more interesting
Friend: thats true
Amar .aRAMON: I hate being in a relationship as much as I love it
Amar .aRAMON.: it makes u think too much
Amar .aRAMON.: it makes you worry
Friend: exactly
Amar .aRAMON.: it makes you feel jelous
Amar .aRAMON.: it makes you nervous
Friend: sometimes it gets too interesting that u dont know how to deal with it
Amar .aRAMON.: but without it
Amar .aRAMON.: your life will be something dull

Posted on Thursday, August 07, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

August 1, 2008



Таны үзэж байгаа энэ зураг бол Rene Magritte-н "Lovers" хэмээх бүтээл юм. Тэрбээр өвөрмөц сэтгэлгээ, толгой эргүүлсэн дүрслэл, сонирхол татсан зургаараа алдартай нэгэн. Энэ зургийг хараад харин юу ойлгож байна? Түүний гаргах гэсэн санааг яг таг ойлгоход мэдээж хэрэг бэрх. Юуг ч өгүүлсэн байж болно. Би зургийг анх харангуутаа л СОХОР ДУРЛАЛ гэдэг бодол толгойд орж ирсэн юм. Залуучууд бид сохроор их дурладаг. Түүнийгээ харин бүр сүүлд нь мэдэж харамсдаг явдал их байдаг. Миний бие ч гэсэн сохор дурлалын амтыг мэдэрч үзсэн гэж би боддог. Сохор дурлал гэж яг юу вэ гэдгийг хүн хүн өөрийнхөөрөө хүлээж авах байх. Надад харин нэг асуулт байна. Миний хамгийн сүүлчийн дурлал бас сохор байв уу гэдэг. Би биш байгаасай гэж ямар их хүсэж байвч, мөн бол яана даа гэхээс айж л сууна. Цаг хугацаа бүгдийг харуулна биздээ.

Posted on Friday, August 01, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

July 21, 2008

It was a fine evening today. I walked down the streets of Ulaanbaatar with two of my friends, enjoying the nice cool breeze after a melting hot day. Once again, I felt that I am actually enjoying my life at "full-speed". What a wonderful feeling that is - so peaceful and fulfilling, you finally feel happy. Earlier, I watched Kung-Fu Panda, which is an another animated masterpiece from the Dreamworks studio. I felt that the movie is smartly-deadly-hilarious yet deeply meaningful piece of work. It was a complete stunner for me as I learned a "big" lesson from it. "There is no secret recipe". If you want to be a winner, then only you choose to be the winner - no one else. Everything that's going around you begins with you. Oh yeah... Not long ago, I made my Blog re-live and that was an exceptionally good thing. It was an incident, one girl that I know reminded me about this little marvelous world, the blogger world. Having your own space to post anything that you ever want is :) . You can build your own universe, own archive of thoughts and small pieces of minds that will last forever, which can reach everwhere. No matter what the readers think or even if no one reads your blog, it is still amazing. I will continue building my own empire in the virtual world. Yes, I am addicted now. There is no secret recipe to happiness.

Posted on Monday, July 21, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments



Special dish that I cooked... haha...

Posted on Monday, July 21, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

July 20, 2008



Шатаж үхлээ... Дотноосоо ч тэр, гаднаасаа ч тэр ялгаа алга. Бороотой байхад би дургүй, гэхдээ нар шатсан энэ халуун өдрүүдийг тэвчиж гарахад бас л бэрх юм. Хүн гэдэг олон зантайг хэлэх үү... Бороо орохоор сэтгэлд нэг л гунигтай байдаг. Харин энэ халуу шатсан өдрүүд үргэлжлээд байхаар бороо ороосой ч гэж санагдах шиг. Өнөөдөр хоёр цагийн алдад харин бүрхээд агшин зуурын шиврээ бороо ороод амжив. Тэр хооронд харин нар гараасай, дахиад л бороо битгий ороосой гэсэн юм толгойд бодогдов. Хачирхалтай шүү. Хүний учир нь олдохгүй олон зан гэж.

Posted on Sunday, July 20, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments

July 19, 2008




Энэ дууг татах

Сүүлчийн цас
Анхны бороо
Зүрх сэтгэлд минь
Дурсамж үлдээнэ
Зургийн цомог
Анхны хайр
Зөөлөн үнсэлт
Чинийх л байсан
Сэтгэлийн гүнд
Тодхон үлджээ
Анхны хайр минь
Зүрхийг тогшоод
Үүрдийн дурсамж
Үнэнч хайр минь
Чамайг дуулъя

Дахилт:
Чимээгүйхэн алслах
Он жилүүд
Сэмхэн ирэх дурсамж
Сэтгэлд хөврөнө
Аялгуу дуутай
Оюутан нас
Чамтай минь хамт
Чамтай минь хамт хайрт минь
Хайрт минь

Хавар хаврын
Дурлал дурсамж
Хөнгхөн гунигаар
Сэтгэл дүүргээд
Мөнгөн хонхны
Жингэнэх дуунаар
Холдож боломгүй
Нулимс урсана
Алс хязгаарт
Жигүүр дэлгээд
Хүслийн шувууд
Дүүлэн нислээ
Аяа оюутан нас
Анд найзууд минь
Хамтдаа дуулъя

Дахилт:

Рэп:
Жил жилээр урсах цаг хугацааг би яаалтай
Сэм сэмхнээр арчиж урсах нулимсыг таалдаа
Дурсамж минь дурлал минь дуу минь хайр минь
Оюутан насны үерхэл амьдралын минь эхлэл юм
Хавар хүсэл мөрөөдөл дурлал дурсамж минь сэргэнэ
Эргээд тэртээх он жилүүдээр дүүлэн ниснэ
Анд нөхдийн итгэл сэтгэл дурлал хайр хүсэл бүхнийг дуулъя

Дахилт:

Posted on Saturday, July 19, 2008 by Amar Baatartsogt

No comments